Rob Reiner nakręcił ten film w 2007 roku i wprost genialnie powierzył główne role Morganowi Freemanowi i Jackowi Nicholsonowi. Morgan Freeman gra spokojnego mechanika samochodowego, męża i ojca a także dziadka, dla którego rodzina zawsze była najważniejsza. Jack Nicholson gra multimilionera, ekscentryka, dla którego świat stoi otworem a praca stanowi główny motor jego poczynań. I oto ci dwaj mężczyźni, których dzieli właściwie wszystko spotykają siew szpitalu i dowiadują się, że nie zostało im zbyt dużo czasu na tym świecie. Spędzając szpitalny czas w jednym pokoju zaprzyjaźniają się i Edward (Jack Nicholson) namawia Cartera (Morgan Freeman), aby zrealizowali przed śmiercią parę rzeczy, o których zawsze marzyli? po kuracji, gdy stan zdrowia im na to pozwala zaczynają realizować (dzięki pieniądzom Edwarda) punkt po punkcie z listy, którą ułożyli w szpitalu? niektóre punkty są naprawdę szalone jak na chorych ludzi. Wśród rzeczy, które udaje im się zrealizować jest np. skok ze spadochronem, wyprawa w Himalaje i na egipskie piramidy, polowanie w Tanzanii (polowanie bez zabijania oczywiście), zajadanie kawioru w ekskluzywnej francuskiej restauracji czy wyścigi samochodowe? podczas tej podróży obydwaj uświadamiają sobie, co jest w życiu najważniejsze ?
Artykuł „Choć goni nas czas” skłonił mnie do refleksji nad nietrwałością ludzkiego życia i koniecznością wykorzystania każdej chwili. Autorka zgrabnie przedstawiła problem braku czasu w dzisiejszym świecie i skłoniła mnie do zastanowienia się nad moimi priorytetami. Bardzo inspirujący tekst, który z pewnością zostanie ze mną na dłużej. Polecam lekturę wszystkim, którzy cenią sobie głębsze przemyślenia na temat życia i jego ulotności.
Komentowanie treści jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych osób.